به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، چهارمین گردهمی آموزشی «طنزچین» به همت دفتر طنز حوزه هنری روز شنبه 28 شهریورماه در سالن صفارزاده برگزار شد.
در این گردهمی، مهدی فرجاللهی طنزنویسی موفق را حاصل پرداخت مهندسیشده و ساختارمند دانست و بر استفاده کاربردی از آرایههای ادبی و سرمایه ضربالمثلهای فارسی در خلق آثار کوتاه تأکید کرد.
او با بیان اینکه طنزنویسی هم یک اتفاق لحظهای و جرقه ذهنی است و هم حاصل ساختن و پرداختن مهندسیشده است، گفت: برای موفقیت در این عرصه باید تکنیکها را از وضعیت تزئینی خارج کرده و در خدمت مضمون اثر به کار گرفت.
این نویسنده و طنزپرداز در بخش مرور فنی، به بررسی دقیق آرایههای ادبی پرداخت و گفت: اغراق نباید صرفاً به معنای بزرگنمایی بیهدف باشد، بلکه باید در قالب افراط و تفریط هوشمندانه، منطق درونی متن را شکل دهد.
فرجاللهی با تحلیل نمونههایی از اشعار شاطر عباس صبوری، بر ضرورت دلیلآوری در طنز تأکید کرد و افزود: تضاد و پارادوکس تنها زمانی به کار طنز میآید که در خدمت مفهوم و مضمون باشد، نه اینکه صرفاً حضوری ظاهری در متن داشته باشد.
او در ادامه با اشاره به تکنیکهای جانبخشی (تشخیص) در آثار پرویز شاپور، تأکید کرد: تشخیص باید به بازنمایی خلاقانه حالات انسانی در اشیا منجر شود.
این مدرس طنزنویسی همچنین درباره نقیضهسازی با بیان اینکه این فن نیازمند آشنایی کامل مخاطب با اثر اصلی است تا بتواند تأثیر خود را بگذارد، خاطرنشان کرد: نقیضه باید ساختاری مهندسیشده داشته باشد تا از مرز سرگرمیهای ساده عبور کند.
فرجاللهی با نقد آثار هنرجویان، بهویژه شعری که تقابل نمادین فردوسی با نوجوانی امروزی را در پاسداشت زبان فارسی به تصویر میکشید، آنان را به چکشکاری مداوم ایدهها فراخواند.
او در پایان نشست با اشاره به اینکه ضربالمثلها سرمایه اصلی نویسنده برای کوتاهنویسی هستند، از برنامهریزی برای تحلیل ریشههای تاریخی ضربالمثلها در جلسات آینده خبر داد و افزود: استفاده از منابعی مانند «قند و نمک» جعفر شهری و «تکمله امثال و حکم» گلچین معانی، به هنرجویان کمک میکند تا پیوند عمیقتری میان شعر و ضربالمثل در آثار خود برقرار کنند.
نظر شما